Wie ben je, wat studeer je (of doe je in het dagelijks leven) en hoe lang speel je al bij het ensemble?
Ik ben Rens, de tweede Rens van het ensemble, 23 jaar oud en woon in het prachtige Leiden. Op dit moment volg ik een premaster Orthopedagogiek in Rotterdam, met als doel om volgend jaar te starten aan de master Orthopedagogiek. Sinds november 2023 speel ik bij het ensemble in Utrecht, wat betekent dat ik om de week een mooi rondje door het land maak 😉
Hoe ben je ooit begonnen met gitaar spelen? Was het direct liefde op het eerste gezicht?
Hiervoor moeten we terug naar het jaar 2008. Ik mocht een instrument gaan kiezen en was vóór de eerste muziekles al heilig overtuigd van mijn keuze: het moest en zou keyboard worden. Bij muziekschool Trias in Den Haag maakte ik tijdens die eerste les kennis met allerlei verschillende muziekinstrumenten, voordat ik mijn definitieve keuze mocht doorgeven. Tijdens deze les kreeg ik dus ook voor het eerst een gitaar in mijn handen. Na afloop vroeg mijn vader: “Dus, het wordt keyboard?”
Er was bij mij geen enkele twijfel meer: het werd gitaar. Liefde op het eerste gezicht.
Op wat voor gitaar speel je en wat maakt dit instrument speciaal voor jou?
Een echte Salvador Cortez. Ik kocht hem bij een winkel in Amersfoort, op aanraden van onze dirigent Susana, een plek waar ik anders niet zo snel terecht was gekomen. Ik ging zitten om verschillende gitaren uit te proberen, maar deze Salvador Cortez kreeg ik als allereerste in mijn handen… en sindsdien heb ik hem eigenlijk nooit meer losgelaten. Het gevoel en de klank waren simpelweg perfect. Mijn absolute pronkstuk uit mijn gitaarcarriére. 🙂
We gaan binnenkort de studio in voor de 3e CD! Welk stuk dat we gaan opnemen is jouw absolute favoriet?
Banana Bay van Luis Villegas blijft toch wel mijn absolute favoriet. Als ik er alleen al aan denk, begin ik spontaan te dansen. Al moet ik zeggen dat kiezen lastig is met zo’n prachtig arsenaal aan fantastische stukken, ik zou ze het liefst allemaal willen noemen.
Wat lijkt je het meest bijzondere (of misschien wel het spannendst) aan het opnemen van een CD in een echte studio?
Voor mij wordt dit de eerste keer dat ik met het SGEN een cd mag opnemen, dat is natuurlijk op zichzelf al bijzonder. Het lijkt mij heel speciaal om met z’n allen in de studio te zitten, deze keer niet voor een live publiek, maar voor een microfoon, waarbij elke toon loepzuiver moet zijn. Het idee dat we een hele dag super geconcentreerd moeten zijn en eigenlijk geen fout mogen maken, brengt natuurlijk ook de nodige spanning met zich mee. Juist dat maakt het ook een onwijs leuke nieuwe uitdaging!
Wat is tot nu toe je mooiste of grappigste herinnering aan de repetities met de groep?
Ja, dé onmogelijke vraag om te beantwoorden kan natuurlijk niet ontbreken. Er zijn simpelweg te veel mooie en grappige herinneringen met deze groep. Het is zo bijzonder om met zo’n getalenteerde én gezellige groep mensen om de week muziek te mogen maken. Er wordt niet alleen ontzettend hard gewerkt aan prachtige muziek, maar er is ook altijd ruimte om te lachen, te kletsen en vriendschappen op te bouwen. Het maakt niet uit hoe je je voelde voordat de repetitie begon, zodra je om 19:30 de repetitieruimte binnenwandelt, ben je de rest van de avond vrolijk. Dat is de kracht van het SGEN.
De uitsmijter: Als je voor één dag een beroemde gitarist (dood of levend) zou mogen zijn, wie zou dat zijn en waarom
Mijn gedachten gaan meteen uit naar Eric Clapton en John Mayer. Ik probeer al jaren hun muziek na te spelen op mijn gitaar, maar jaag nog altijd een paar katten weg zodra ik aan een solo begin. Om voor één dag die vingervlugheid over de gitaarhals te kunnen ervaren, waarbij elke noot raak is en je precies de juiste emotie weet over te brengen op het publiek, lijkt me echt waanzinnig.